Parafia Św. Wojciecha w Zabrzu
Warto wiedzieć

Intencje Mszalne na rok 2018


Od piątku 01 września przyjmujemy intencje mszalne na rok 2018. Przyjmowanie intencji w poniedziałki w kancelarii parafialnej i po każdej Mszy św. tylko w kancelarii parafialnej. 

Spowiedź święta

Sakrament pokuty sprawujemy zawsze pół godziny przed Eucharystią, a także w sobotę od godziny 16:30, w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu i w niedzielę przed każdą Msza św.

Nauki przedmałżeńskie

Nauki przedmałżeńskie w naszej parafii odbędą się od II Niedzieli Wielkiego Postu 25.02.2018 r. o godzinie 18.00. Następne spotkania: 4, 11,18 marca 2018 r.

 
I Komunia Święta

I Komunia Święta w 2018 roku odbędzie się 29.04.2018 r. o godzinie 11.30.

więcej
Szybki kontakt
Parafia św. Wojciecha
ul. Heweliusza 4
41-818 Zabrze

Telefony:
  • Parafia:(32) 274 14 77
  • Proboszcz: 693 352 648
  • Wikariusz: 660 482 062

parafia@swwojciech-zabrze.pl

Nr konta parafialnego: PKO BP
98 1020 2401 0000 0102 0040 3238
więcej
Rok Wiary

Dekret Biskupa Ordynariusza

Data dodania: 2012-11-17

W plikach do pobrania Dekret o odpustach zupełnych na Rok Wiary w diecezji gliwickiej.

Pliki do pobrania:

  1. Dekret Biskupa na Rok Wiary
więcej

Otwarcie Roku Wiary w Diecezji Gliwickiej

Data dodania: 2012-10-06

LIST BISKUPA GLIWICKIEGO Z OKAZJI ROZPOCZĘCIA ROKU WIARY

 

 


Drodzy Współbracia w kapłańskiej służbie,

 

Umiłowani Diecezjanie!

 
 

Ojciec Święty Benedykt XVI swoim listem apostolskim "Porta fidei" ["Podwoje wiary", Dz 14,27] zaprasza wszystkich wierzących w Chrystusa na całej ziemi do wytrwałego poszukiwania naszej pierwotnej gorliwości w dążeniu za Zbawicielem, który jest źródłem i fundamentem naszego życia. W swym głębokim dokumencie przedstawił sens odnowienia skarbu, który otrzymaliśmy na początku naszego życia. Dla całego Kościoła Benedykt XVI ogłasza Rok Wiary, dla którego uroczyste otwarcie wyznaczył dzień 11 października br., a zamknięcie w przyszłorocznych uroczystości Chrystusa Króla, czyli 24 listopada 2013 r.

 

Podejmijmy w tym czasie refleksję nad wiarą, która jest darem, ale która do skutku dochodzi dzięki odpowiedzialnemu zaangażowaniu się człowieka we współpracy ze Stwórcą. Nie jest to dobro tylko zewnętrzne, lecz stanowimy je my sami, którzy musimy w tym ważnym momencie odważnie opowiedzieć się po stronie Wszechmocnego Pana życia oraz zainteresować się naszą uczciwością w dawaniu naszej odpowiedzi. Umożliwić to ma wyznaczenie specjalnego czasu - Roku Wiary - by na nowo zaświadczyć, jak bardzo istotna treścią, która od wieków stanowi dziedzictwo wszystkich wierzących, musi zostać potwierdzona, zrozumiana i pogłębiona nieustannie na nowy sposób, aby dać konsekwentne świadectwo winnych warunkach historycznych, niż w przeszłości ("Porta fidei" 4).

 

Dla podjęcia tego wysiłku każdy moment jest dobry i na pewno skuteczny - ważne jednak, by się umieć zmobilizować. Z troski o wiarę naszego pokolenia Ojciec Święty zwraca się obecnie do nas z tym zaproszeniem, korzystając ze wspaniałych impulsów, jakich dostarcza wspomnienie 50. rocznicy otwarcia Soboru Watykańskiego II oraz mijających akurat 20 lat od zaprezentowania Katechizmu Kościoła Katolickiego. Jesteśmy pokoleniem, które bardzo wiele zawdzięcza tym odważnym i dalekowzrocznym decyzjom błogosławionych Papieży Jana XXIII i Jana Pawła II. Z wdzięcznością uświadamiamy sobie, że Sobór rozpoczął - właściwie do dziś ciągle niezamknięty - etap refleksji wspólnoty Kościoła nad sobą i nad wyznawaniem wiary, a Katechizm Kościoła Katolickiego zdefiniował dla nas, ludzi przełomu II i III Tysiąclecia ery wiary chrześcijańskiej źródła prawd, stanowiących zasady naszego istnienia i działania.

 

Uwzględnienie przywołanych historycznych przesłanek to z całej pewnością początek dłuższej drogi, która ma nas skierować na dojrzalsze tory. Bowiem skarb wiary, który otrzymaliśmy, nie jest dany raz na zawsze; traktujemy go zazwyczaj jako rzecz znaną, a przecież musimy go ożywiać w każdym momencie pielgrzymowania przez świat i życie. Odkrywamy z bólem, jak - niestety - podlegamy niewłaściwej tendencji traktowania naszych zachowań bez poczucia odpowiedzialności; ileż razy uświadamiamy sobie uleganie hipokryzji, nieuczciwości, świadomemu łamaniu świętych reguł postępowania - bardzo często przy tym ulegając źle pojętym podszeptom o konieczności pójścia z postępem i za nowoczesnością, podczas gdy to tylko zwycięża chciwość duchowego lenistwa.

 

Rok Wiary wiary, to w pierwszej mierze zaproszenie do rachunku sumienia, by sobie uczciwie odpowiedzieć, co uczyniliśmy z darem wiary. W centrum podjętej refleksji znaleźć się musi wyznanie wiary: owo sformułowanie podstawowych reguł, kierujących nas do Boga Stwórcy przez Jezusa Chrystusa, w Duchu Świętym niech stanie się częstym przewodnikiem na drodze życia i modlitwy. Może ogłoszony przez Ojca Świętego Rok Wiary pomoże nam odzyskać na nowo radość wyznawania daru, który cenimy i kształtujemy w sobie jak najdoskonalej tylko potrafimy. Odnowiona łaska wiary stanie się żywym spotkaniem ze Zbawicielem i uczyni nas gotowymi do dzielenia się nim z innymi, zgodnie z zamysłem programu Nowej Ewangelizacji w całym Kościele.

 

Zachęcać się musimy wzajemnie, abyśmy odnowili w sobie przeżywanie Eucharystii, która nie jest naszym ludzkim dziełem, sprawowanym dla dobrego samopoczucia każdego z nas, by nam było "miło i dobrze" - ale dla uczczenia Boga,by zyskał Jego wsparcie. Większa dbałość należy się z naszej strony wszelkim świętym czynnościom, do których przystępować należy z sercem zawsze oczyszczonym. Sakramenty święte, które są źródłem nadprzyrodzonej łaski, domagając się odnowionego naszego podejścia, zawsze zakładającego inicjatywę wiary, a nie tylko społeczne odczucia. Doceniajmy wartość zbawczą Bożego Słowa, przyjmowanego ze czcią i wdzięcznością. Mając to wszystko na uwadze każdy chrześcijanin nigdy nie może myśleć, ze wiara jest sprawą prywatną. Wiara jest decyzją na to, żeby być z Panem, aby z Nim żyć [...] Wiara wymaga również odpowiedzialności społecznej za to, w co się wierzy? ("Porta fidei", 10).

 

Może nie należy poszukiwać wyłącznie jednorazowych, chociażby najpiękniejszych akcji, lecz zacząć od przywrócenia rytmu modlitwy każdego dnia, na początek dnia i na jego zakończenie; może potrzeba większego uwrażliwienia na chleb powszedni, by wezwać Dawcę wszelkiego dobra przed posiłkiem, który z Jego dobroci możemy spożywać. Może też znakiem naszej przeżywanej wiary będzie uporządkowanie języka, wypowiadanych słów i ocen, by nie bluźnić Bogu i Go nie obrażać.

 

Jestem głęboko przekonany, że naprawdę warto - a może i trzeba - w obliczu wielu wyzwań współczesnego świata i postępującej laicyzacji życia, przyjąć wezwanie Ojca Świętego do systematycznej i pogłębionej lektury nauczania Kościoła, zwłaszcza wskazane przez Papieża dokumenty. Niechaj staną się one potrzebą nie tylko osobistej, ale także w ramach wspólnot i ruchów naszej diecezji. Na pewno każdy z nas, wierzących, znajdzie dla siebie najbardziej odpowiedni, według indywidualnych możliwości, sposób ożywienia swej wiary. Wzajemnie do tego pięknego dzieła się zachęcajmy i wspierajmy we wspólnotach parafialnych, w grupach modlitewnych, w inicjatywach ukazujących nasze miejsce w świecie.

 

Odkrywajmy wiec na nowo wartości, którymi przez wieki żył Kościół i w których zostaliśmy wychowani, ze świadczeniem miłosierdzia włącznie. Ceńmy sobie ten skarb i odnajdźmy nowe siły do obfitowania we wszelkie dobro.

 

Na duchowy wysiłek odnowienia skarbu wiary w nadchodzącym Roku Wiary udzielam pasterskiego błogosławieństwa

 
 

Gliwice, dnia 30 września 2012 r.

Wasz biskup

 

+ Jan Kopiec


więcej
Parafia Św. Wojciecha w Zabrzu wykonanie: e-parafia.net
Menu